De luchtweerstand is ook evenredig met de specifieke massa (dichtheid) van de lucht hetgeen voldoende reden is om werelduurrecords te vestigen op grote hoogte. De grote hoogte heeft echter niet alleen voordelen.
Wanneer de luchtdruk halveert, en dus ook de specifieke massa, halveert ook de luchtweerstand.

De verandering van de luchtdruk tegenover de druk op zeeniveau verloopt volgens een afnemende exponentiële functie met een half-waarde hoogte gelijk aan 5770 meter. Dit betekent dat de luchtdruk op 5770 m de helft is van deze op zeeniveau, en dat de druk op 11540 m nog slechts één vierde is. (Klik) Aangezien het totale luchtweerstandsvermogen ook evenredig is met de derde macht van de snelheid zouden we dus op een hoogte van 5770 m 1.26 maal (dit is de derdemachtswortel van 2) sneller moeten rijden dan op zeeniveau. Niets is minder waar! Bij verminderde luchtdruk is er ook een vermindering in de zuurstofdruk, en dus van de hoeveelheid zuurstof dat we kunnen opnemen en naar de spieren voeren. Deze vermindering van de maximale zuurstofopname VO₂max, dus ook van het aëroob vermogen,  hangt ook af van de mate van training op grote hoogte, of acclimatisatie. Geacclimatiseerde renners zullen op een hoogte van 2000 m ongeveer 8.5% van hun vermogen moeten prijs geven, terwijl niet-geacclimatiseerden ongeveer 12% verliezen. (Klik)
Eddy Merckx was bij zijn uurrecord op de wielerbaan van Mexico niet echt geacclimatiseerd en heeft dus geen optimaal voordeel gehad van de hoogte van deze wielerbaan.
 

Laatst bijgewerkt: 27 augustus 2010