|
| |
De afremmende kracht is ook evenredig met
de specifieke massa (dichtheid) van de lucht hetgeen voldoende reden is om
werelduurrecords te vestigen op grote hoogte. De grote hoogte heeft echter niet
alleen voordelen.
Wanneer de luchtdruk halveert, en dus ook de specifieke massa, halveert ook de
luchtweerstand. De verandering van de luchtdruk tegenover de druk op zeeniveau
verloopt volgens een zogenaamde afnemende exponentiële functie met een
half-waarde hoogte gelijk aan 5770 meter. Dit betekent dat de luchtdruk op 5770
m de helft is van deze op zeeniveau, en dat de druk op 11540 m nog slechts één
vierde is. Aangezien het totale luchtweerstandsvermogen ook evenredig is met de
derde macht van de snelheid zouden we dus op een hoogte van 5770 m 1.26 maal
(dit is de derdemachtswortel van 2) sneller moeten rijden dan op zeeniveau.
Niets is minder waar! Bij verminderde luchtdruk is er ook een vermindering in de
zuurstofdruk, en dus van de hoeveelheid zuurstof dat we kunnen opnemen en naar
de spieren voeren. Bij normale luchtdruk kan het systeem longen-bloedsomloop net
ietsje meer zuurstof naar de spieren voeren dan deze kunnen verbranden, waardoor
er een klein zuurstofoverschot is op zeeniveau. Testen door
inspanningsfysiologen hebben dan ook uitgewezen dat er tot op een hoogte van
ongeveer 2000 m geen merkbare vermindering is in de aërobe werklast die een
persoon kan leveren. Boven de 2000 m is de maximale zuurstofopname, en dus ons
leverbaar vermogen, echter ongeveer evenredig met de zuurstofdruk, m.a.w. op
6000 m is de maximale zuurstofopname nog slechts 45 % van die op zeeniveau. De
optimale hoogte voor het vestigen van het uurrecord ligt dus tussen 2000 m en
2500 m en grotere hoogtes leveren alleen verlies op.
|
