|
|
Het zadel is een van de belangrijkste en meteen ook meest verwaarloosde onderdelen van de fiets. Hoe kiezen we meestal een zadel? De kleur? De reputatie? Het gewicht? De prijs? Een of ander publicitair foefje ? Allemaal dingen die niet ter zake doen. Het zadel moet op dusdanige manier aangepast zijn aan het zitvlak dat het een absoluut minimum aan zadelpijn veroorzaakt. Het basisprobleem is dat er geen twee identieke zitvlakken bestaan en dat een goed zadel voor de ene niet noodzakelijk goed is voor de andere. Er zijn tenslotte slechts 5 contactpunten tussen de fietser en de fiets n.l.
de twee handen, de twee voeten en het zitvlak. Naargelang de positie van de
fietser, handen onderaan het stuur, handen op de remgreep, handen op stuur, zal
70 tot 90 % van het gewicht moeten ondersteund worden door het zadel. Het
contactoppervlak tussen het zitvlak en het zadel varieert ook met de houding
maar een goede schatting is ongeveer 150 cm2. Wanneer 70 kg
ondersteund wordt door 150 cm2 is de gemiddelde druk ongeveer
460 HPa. Spijtig genoeg wordt dit gewicht niet homogeen over het zadel verdeeld
en is er vooral een grote overdruk onder de zitbeenderen. Deze overdruk, tot
1500 HPa veroorzaakt op lange ritten kneuzingen, pijn aan het zitvlak en
soms uitstralende pijn naar de lage rug. Ooit heeft een vriend gesuggereerd dat
we eigenlijk een zitvlak-afdruk zouden moeten maken door op een verhardende gel
te gaan zitten en een zadel op maat laten maken. Dit lijkt misschien extreem
maar er bestaat een wetenschappelijk verantwoorde methode om hetzelfde resultaat
en een perfect aangepast zadel te bereiken.
canopy | |||||||
|
Laatst bijgewerkt: 10 december 2010 |